Edgar var Langver

Edgar var Langver to mężczyzna, który mimo królewskiego pochodzenia i wysokiej pozycji, prezentuje się jako osoba bardzo prostolinijna i bliska swoim poddanym. Uważany za niezbyt przystojnego, Edgar ma twarz, która emanuje poczciwością i serdecznością, co sprawia, że zyskuje sympatię innych.

Jego brązowe włosy sięgają połowy szyi, a zielone oczy błyszczą inteligencją i życzliwością. Nosi wąsy oraz lekką bródkę, co dodaje mu nieco dostojności, ale nie odbiera prostoty jego wyglądowi. Jego aparycja jest bardziej zbliżona do prostego człowieka niż do króla, co czyni go bardziej przystępnym i bliskim swoim poddanym.

Edgar nosi strój uszyty z drogich tkanin, lecz widać, że nie czuje się w nim swobodnie. Jego ubiór, choć szlachetny, jest prosty i praktyczny, co odzwierciedla jego charakter. Na ramionach ma pelerynę, a na głowie złotą koronę, jednak jego postawa zdradza, że nie przywiązuje dużej wagi do zewnętrznych oznak władzy.

Porusza się jak żołnierz, z pewnością siebie i dyscypliną, co świadczy o jego doświadczeniu wojskowym i gotowości do obrony swojego królestwa. Na jego twarzy niemal zawsze gości uśmiech, co podkreśla jego przyjazne usposobienie i optymizm.

Mimo szlachetnego pochodzenia Edgar wygląda na bardzo prostego człowieka, który nie wywyższa się i zawsze stara się być blisko swojego ludu. Jego wygląd, postawa i sposób bycia sprawiają, że jest postrzegany jako król, który jest prawdziwie oddany swoim poddanym i ich sprawom.

Edgar przyszedł na świat w 2:618 roku jako syn, Edvina Sunridera, który był nieślubnym synem króla Henry'ego Wielkiego z jedną ze swoich pokojówek. Urodził się jeszcze w wolnym Araulenie, lecz jego dzieciństwo przerwała Katastrofa w Starym Armekcie, gdzie mieszkał. Tego dnia umarł jego ojciec. Matka na własnych rękach wyniosła Edgara jeszcze jako niemowlaka ze śnieżycy dzięki pomocy Jimmy'ego Cenwulfa. Po uciecze zaszyła się gdzieś w Blackwood. Starała się wychować syna na dobrego człowieka o wartościach rycerskich. Od małego wpajany mu był honor, prawdomówność oraz wiara.

Rządy Edgara w bardzo krótki sposób można streścić stwierdzeniem, że jest nielubiany przez szlachtę oraz lubiany przez lud. Prości mieszkańcy lubią go, bo widzą w nim samych siebie - jest honorowy, prawdomówny i zna realia zwykłego życia. Wiele jego decyzji skupia się wokół poprawy życia najbiedniejszych oraz zapewnienia pracy po długiej okupacji. Szlachta natomiast nie lubi Edgara za wiele błędów politycznych, jakie popełnił i za zbytnie duże spoufalanie się z "prostactwem". Edgar nie potrafi kłamać, czasami ma problemy z używaniem trudniejszych zwrotów, co prowadzi do tego, że szlachta pozostałych państw czasami nie traktuje go poważnie.

Pierwsze lata panowania Edgar spędził na polityce, w której popełnił wiele błędów. Pierwszym była niewystarczająca reakcja na nielegalną okupację księstwa Casterville przez Hintervold - starał się negocjować z królową Clagon, lecz kiedy rozmowy nie dały skutku, postanowił czekać, podczas gdy księżna var Lynnford oczekiwała stanowczej reakcji. Niemniej Edgar dobrze zna wojnę i nie chciał posyłać żołnierzy na kolejną, kiedy dopiero co skończyła się poprzednia. Podczas wojny jego kuzynowi, Victorowi, obiecano przejęcie władzy w księstwie Riggë kosztem panującej tam dynastii - podczas jednej z rozmów z przedstawicielami tamtejszej władzy Edgar "wygadał się", co doprowadziło do secesji Riggë oraz niemalże Kirlan - w drugim przypadku udało się temu zapobiec, nadając Victorowi var Langverowi tytuł książęcy oraz dużą autonomię. Z tego chaosu skorzystały również Nebrazza oraz Wielkie Księstwo Aermaghu, które przez "słabość" Edgara w polityce uzyskały niepodległość, choć pierwotnie ich ziemie miały zostać włączone do Araulenu. Te porażki kosztowały go poparcie wielu hrabiów.

Po porażkach Edgar powołał wielu doradców, który pomagają mu rządzić - oddaje w ich ręce kwestie na których się nie zna, samemu będąc wykonawcą cudzych planów. Osobiście skupia się na tym, na czym się zna - wzmacnia patriotyczne nastroju w kraju i tworzy kult weteranów, który zapewnia walczącym w poprzedniej wojnie godne życie. Buduje wiele farm oraz manufaktur, często za pożyczone pieniądze, lecz w ten sposób inwestuje. Stara się utrzymywać dobre stosunki z Nebrazzą oraz Międzygórzem, które powoli stają się najbliższymi sojusznikami Araulenu.

Po wojnie z Drakarią Edgar powołał własną Wysoką Radę, chcąc uniezależnić się od dawnych wpływów i nagrodzić lojalnych towarzyszy broni. Szybko jednak spotkała się ona z krytyką – zarzucano jej zbytnią dominację wojskowych doradców oraz tworzenie niepotrzebnych stanowisk dla ludzi z dawnej Rady Wojennej. Wielu uważa, że Rada bardziej ogranicza władzę króla niż ją wspiera, a jej przeładowana struktura sprzyja nepotyzmowi i wewnętrznym konfliktom.

Początkowo urząd Wicekróla sprawował jego wuj, Victor III var Langver, lecz po jego rezygnacji Edgar powierzył stanowisko Leofsige’owi var Paytone. Ten szybko wykorzystał nową pozycję do realizacji własnych ambicji — gdy Edgar odmówił poślubienia jego córki Nary, Leofsige skłonił ją, by uwiodła króla i tak została jego kochanką. Narodziny bękarta, Scarlett, tylko pogłębiły królewskie poczucie winy i oddaliły Narę od tronu. Od tej pory Leosfsife coraz silniej naciska na ślub córki i uznanie wnuczki.

Jeszcze w czasie wojny Edgar powołał ponownie do życia Arauleńską Kapitułę - jej członkowie chcieli jednak odłączyć się od królestwa, aby stać się organizacją dla wszystkich królestw Amarantu. Król Edgar zgodził się na taką decyzję w imię ogólnego dobra - Araulen na tym utracił, lecz zyskał cały kontynent i sama organizacja. Ta decyzja jest uznawana za najbardziej kontrowersyjną z jego wszystkich dotychczasowych. Każdy Arauleńczyk ma na ten temat odmienną opinię.

Ważnym elementem jego rządów była decyzja o odbudowaniu Starego Armektu - choć początkowo ten pomysł uznawany był za niemożliwy do zrealizowania, to dzięki pomocy swoich doradców i dobremu planowi osadnictwa, ostatecznie się powiódł. Choć odbudowa potrwa jeszcze wiele lat, całe królestwo dokłada się, aby odbudować symbol swojej potęgi.

Kiedy wybuchła Wojna Dwóch Koron Edgara całkowicie pochłania wojna, co oznacza, ze praktyce królestwem rządzi jego Wicekról, Leofsige var Paytone.

• Autor postaci (Bobi) subiektywnie uważa, że Edgar nie jest złym królem, ale za słabym na czasy, w których przyszło mu rządzić.

• Edgar var Langver jest jedną z osób wyprowadzonych z zaśnieżonego Starego Armektu przez Jimmy'ego Cenwulfa.

• Edgar odbył rozmowę z Jimmy'm Cenwulfem przed jego wygnaniem, w trakcie której podziękował, że uratował go i jego matkę w Starym Armekcie. Arauleński król uznał tę rozmowę za bardzo pouczającą.

• Istnieje prawdopodobieństwo, że Edvin Sunrider, ojciec króla Edgara, który uważany jest za bękarta Henry'ego w rzeczywistości był bękartem Atii - oznaczało by to, że Edgar jest potomkiem Atii, nie Henry'ego.