Harmonia Aspektów

Wyznawców Harmonii Aspektów jest wielu i zamieszkują przeróżne zakątki świata, dlatego na przestrzeni czasu i pomiędzy nimi pojawiły się różnice co do tego, jaka jest najwłaściwsza droga do osiągniecia Harmonii. Nie są one na tyle duże, żeby uznać je za odrębny odłam, jednak spowodowały one powstanie Aspektów Harmonii. Są to różne perspektywy spojrzenia na Dziedzictwo i Harmonię - można powiedzieć więc, że jest połączenie religii oraz kultury Leśnych Elfów. Aspekty Harmonii stały się na tyle znaczącym elementem religii, że jeden z leśnoelfickich Strażników Harmonii, Glossëndir, zaproponował, aby nadać odłamowi nazwę właśnie od nich - do prośby tej przychyliła się ówczesna Najwyższa Opiekunka, Enúviel Ven'ta, po dziesiątkach lat nadając religii Leśnych Elfów pierwszą, oficjalną nazwę.

Poniżej opisane zostały wszystkie Aspekty Harmonii.

Sol'Veanor to smocze dziecię Ashy. Jego imię, oznaczające Białe Słońce, jest odniesieniem do świętego blasku życia, z którego jest stworzony. Sol'Veanor to uśpiony smok - według mitologii śpi w sercu świata, który stworzony jest na skorupie jego jaja. Duchowe narodziny Sol'Veanor zwiastować będą nadejście pełnej Harmonii - dla niektórych wyznawców jest więc on symbolem zmian w świecie.

Sol'Veanor nie jest dobrym ani złym bóstwem. Jego motywy pozostają nieznane do momentu, aż nie opuści jaja. Wyznawcy Harmonii Ashy uznają, iż Sol'Veanor posiada płynną naturę, jak sama Pramatka - pochodzi on bowiem z krwi Ashy i jest jej pierworodnym dzieckiem. Dla Leśnych Elfów z odłamu Harmonii Aspektów Sol'Veanor jest przede wszystkim postacią legendarną i mistyczną - celem, do którego mają dążyć i obietnicą świata Harmonii.

Leśne Elfy żyjące według Aspektu Wilka wierzą, że zgodne z naturą elfa jest życie w jedności z tymi, z którymi łączy ich krew i wiara. Z tego powodu mają bardzo bliskie stosunki ze swoją społecznością, jednocześnie izolując się od reszty świata. Klany Aspektu Wilka żyją zwykle w odosobnieniu - są bardzo samowystarczalne i nie są zainteresowane handlem, relacjami, ani wymianą kulturową z otaczającymi je społecznościami. Często potrafią wręcz być wrogo nastawione do tych, którzy naruszają ich terytoria - posuwają się do agresji i rozlewu krwi, aby utrzymać obcych z dala od swojego domu.

Nieco przychylniej traktują Leśne Elfy z zewnątrz swojego klanu, ze względu na wyznawanie podobnych wartości i wspólną, elficką krew, jednak prawdziwie ufają tylko tym, z którymi żyją na co dzień.

Elfy Aspektu Wilka mają również mocno rygorystyczne podejście do Dziedzictwa, w przestrzeganiu którego widzą jedyną drogę na przetrwanie - ich styl życia sprawił, że wielu spośród nich nadal wierzy, że obcy czyhają na ich życia, pomimo tego, iż wiele prześladowań, których ofiarami byli ich przodkowie, dawno ustąpiło.

Choć Leśne Elfy Aspektu Wilka są najbardziej rygorystyczne, jeśli chodzi o Dziedzictwo, to mają również najbardziej otwarte podejście, jeśli chodzi o dzieci półkrwi. Elf Półkrwi, który rodzi się w ich klanie, pomimo swojego pochodzenia staje się jego częścią - krwią z ich krwi. Elfy Aspektu Wilka są znane z tego, że stają w obronie dzieci półkrwi i Dzieci Śniegu ze swojego klanu, jeśli te mierzą się z oceną społeczną. To samo tyczy się dzieci innych ras, które narodzą się w takim klanie - choć jest to bardzo rzadkie zjawisko, ze względu na izolację tych elfów, to przyjmują oni takie dziecko z otwartymi ramionami jako część ich rodziny.

Poniżej znajdują się przykłady społeczności leśnoelfickich, które żyją według Aspektu Wilka:

• Hränil Múr'i

Aspekt Jelenia to postawa, która przede wszystkim otwiera społeczności Leśnych Elfów na świat zewnętrzny. Klany Aspektu Jelenia, chociaż nadal cenią sobie swoją niezależną i życie w odosobnieniu, to pragną być częścią życia toczącego się wszędzie wokół. Z tego powodu wychodzą w kierunku innych ras - pragną nawiązywać z nimi relacje, prowadzić handel i wymieniać się wiedzą, ale przede wszystkim poznawać inne rasy oraz społeczności. Elfy Aspektu Jelenia chętnie odwiedzają okoliczne miasta oraz społeczności, aby sprzedawać tam swoje towary i uczestniczyć w życiu tamtejszej ludności. Wpuszczają oni także osoby z zewnątrz na swoje tereny - podchodzą jednak do tego rozważnie, pamiętając dawne krzywdy. Do siedzib klanów Aspektu Jelenia dopuszczane są osoby uznane przez elfy za godne zaufanie i takie, które przestrzegają ich zasad.

Paradoksalnie, elfy otwierając się na zewnętrzny świat, same sprawiły, że prześladowania skierowane w ich własną stronę zaczęły coraz bardziej słabnąć. Kiedy ludzie z zewnątrz zaczęli poznawać naturę elfów, przekonywanie ich do nieuzasadnionej nienawiści do nich zaczęło stawać się dużo trudniejsze.

Poza tym Aspekt Jelenia skupia się na zachowywaniu kultury Leśnych Elfów, przy jednoczesnym, ostrożnym dzieleniu się nią. Elfy Aspektu Jelenia przykładają dużą wagę do Dziedzictwa i żyją zgodnie z jego zasadami, jednak otwieranie się na inne rasy nieco zatarło w nich ich pierwotną potrzebę jedności między sobą - chociaż nadal jest ona bardzo duża, to znacząco różni się od tej prezentowanej przez elfy Aspektu Wilka. Ma to swoje plusy i minusy - z jednej strony taki styl życia jest prostszy, jednak z drugiej czasami doprowadza do problemów wewnętrznych elfickich społeczności. Elfy Aspektu Jelenia, pomimo że chcą być częścią świata, obawiają się, by świat nie odebrał za dużo z ich unikatowości - z tego powodu dużo poważniej traktują łamanie takich zasad Dziedzictwa jak na przykład niezachowywanie rodowód. W klanach Aspektu Jelenia chociażby dzieci półkrwi i ich rodziny są traktowane dużo mniej przychylnie niż u Aspektu Wilka.

Poniżej znajdują się przykłady społeczności leśnoelfickich, które żyją według Aspektu Jelenia:

• Hränil Nämari'nel

• Hranil Cäel'i

Aspekt Lisa to przede wszystkim postawa, która zakłada częściową lub znaczą asymilację z inną społecznością. Elfy Aspektu Lisa wykraczają daleko poza działania Aspektu Jelenia, znacznie rozszerzając swój pogląd na klan i ich najbliższe otoczenie. Na co dzień żyją w bliskości ze światem poza granicami swojego klanu, stając się jego częścią i dzieląc się z nim swoją kulturą - również dopuszczając zewnętrzną kulturę do wpływania na ich własną.

Z tego powodu pojęcie Dziedzictwa jest bardzo płynne wśród elfów Aspektu Lisa - wielu z nich uważa, że nie spełnia już ono obecnie swojej pierwotnej roli i ma tendencje to częściowego lub całkowitego odrzucania zasad Dziedzictwa. Najmocniej widać to w przypadku zasady zachowywania rodowodów - elfy Aspektu Lisa nie przykładają do tego takiej uwagi, mieszając się miedzy rodowodami, a często wchodząc w związki z ludźmi i rodząc dzieci półkrwi, co w ich mniemaniu jest lepsze z perspektywy przetrwania.

Chociaż występuje też w wolnych elfickich klanach, to Aspekt Lisa jest zdecydowanie najpopularniejszy wśród elfów żyjących w miastach oraz w ich bezpośrednich pobliżu. Elfy te musiały dostosować swój styl życia do cyklu życia miasta i jego mieszkańców. Elfy Aspektu Lisa widzą w tym jednak jedynie kolejny sposób na zachowanie ich tradycji - elfickie dzielnice w miastach są często arcydziełem kultury Leśnych Elfów i są podziwiane przez pozostałych mieszkańców. Co ciekawe fakt, że Leśne Elfy nawet w miastach decydują się, w miarę możliwości, tworzyć dzielnice, w których zbiera się cały klan, wskazuje na to, że pomimo pragnienia asymilacji nie porzuciły one swojego poczucia odrębności.

Poniżej znajdują się przykłady społeczności leśnoelfickich, które żyją według Aspektu Lisa:

• Księstwo Leśnych Elfów w Araulenie (przede wszystkim miejskie klany)

• Aíra-Ash’ëi Lämia Is'nel

Wiara Himran opiera się przede wszystkim na matczynej roli Ashy w ich społeczeństwie. Himranie postrzegają Pramatkę niczym Skałożółwia, który jest łagodny i opiekuńczy w stosunku do swoich dzieci, ale niezwykle niebezpieczny i gniewny dla tych, którzy im zagrażają. Himranie są bardzo wierni i otwarci w stosunku do swojej matki Ashy, dzieląc się z nią całą swoją codziennością i licząc na jej opiekę.

Usposobienie do izolacji prezentowane przez Aspekt Wilka również odnalazło swoje miejsce w wierze Himran, częściowo przechodząc na Aspekt Skałożółwia - Himranie od dekad byli ludem odrzucanym przez innych i musieli nauczyć się żyć w odosobnieniu. Jednocześnie uczyniło to ich społeczności niezwykle silnymi i zjednoczonymi.

Aspekt Skałożówia mocno skupia się na traktowaniu społeczności jako rodziny, a Pramatki Ashy jako matki, która się nią opiekuje. Himranie zawsze stają murem za członkami swojej społeczności, wierząc, że w jedności tkwi ich siła.