Niewolniczy Skandal na Riggë

W północnych partiach gór na wyspie Riggë tkwią jedne z najbogatszych złóż magicznej rudy na świecie. Tam właśnie Riggijczycy ustanowili Kolonię Karną, przeznaczając ją dla skazańców zamiast karać ich śmiercią lub dożywociem. Kolonia Karna jest oddzielona murem od reszty królestwa i w jej granicach skazańcy mogą tworzyć własne społeczeństwo bez ingerencji riggijczyków. Niemniej życie wewnątrz kolonii jest w pełni zależne od dostaw z zewnątrz, ze względu na niemożność uprawy tamtych terenów. Władza Riggë wymieniała magiczną rudę ze skazańcami w zamian za najbardziej potrzebne towary jak żywność, co oczywiście było niewiarygodnie korzystne dla Riggë.

W przeszłości Riggë zawarło umowę wasalną z Araulenem, czyniąc go seniorem wyspy. W ramach tej umowy Araulen dostarczał stałe zasoby skazańców, a w zamian otrzymywał udziały w wydobyciu rudy.

Warto odnotować, że Araulen wysyłał do Kolonii Karnej tylko przestępców za bardzo ciężkie przewinienia. Inaczej sprawa się miała na Riggë, którego prawo było bardzo nietolerancyjne wobec przestępstw, a zsyłanie do kolonii bywało czasami narzędziem politycznym rządzących rodów.

Władza Riggë musiała jakoś zareagować na piętrzące się problemy, jednak kierunek, który obrała, stał się zarzewiem kolejnego skandalu na Amarancie. W 3:2 isureański wywiad, Brygga, ujawnił trwająca od roku współpracę Riggë z Imperium Kalladańskim oraz Aspin - król Mir Däë Gor skupował stamtąd niewolników do zasilenia kolonii karnej. Wywołało to gwałtowny odzew ze strony pozostałych państw, jako że niewolnictwo od zawsze było na Amarancie nielegalne i piętnowane.

Całe ujawnienie było szeroko zakrojoną akcją isureańskiego wywiadu. Zaczęło się od tego, że ludzie z Kompanii Kyreego Byrda otrzymali od swoich szpiegów niepokojące doniesienia, że w Czarnym Nurcie dochodzi no wymiany niewolników pomiędzy amarantianami nieznanej narodowości a Imperium Kalladańskim. Agenci Byrda udaremnili jedną z takich wymian i pozyskali dokumenty potwierdzające, że do takich wymian rzeczywiście dochodzi. Sam Byrd zdecydował się skontaktować z Quinnem Marshallem, dowódcą Bryggi.

Marshall zorganizował operację "Trzy", który trwała rok i miała na celu gromadzenie dowodów oraz ujawnienie całej sieci handlu niewolnikami. Szeroko zakrojone śledztwo ujawniło, że w procederze uczestniczyło kilka wpływowych rodzin z Araulenu oraz Isureanu, którzy na zlecenie rodów Riggë sprowadzała im niewolników, którzy byli następnie umieszczani w Kolonii Karnej.

Kiedy Quinn uznał, że ma wystarczająco dowodów na jego prośbę zorganizowano Drugi Szczyt Amarantu.

Podczas Drugiego Szczytu Amarantu Quinn Marshall odtajnił wszelakie akta dotyczące operacji "Trzy", w tym nazwiska handlarzy niewolników. Araulen oraz Silmaaroon naturalnie od razu zażądały zakończenia tego procederu. Z Riggë przybyła jednak odmowa. W tej sytuacji państwa Amarantu solidarnie zaczęły nakładać na Riggë sankcje, blokując w swoich granicach sprzedaż towarów z wyspy - oczywiście arauleński król nie zatrzymał skupowania Magicznej Rudy, której sprzedaż do Araulenu była w zasadzie największym ciosem dla Riggë.

Do sankcji udało się nawet przekonać słynny dotąd z ugodowości Isurean - dowódca Bryggi, Quinn Marshall, zadbał o to, aby jego król tym razem nie pozostał bierny w kwestii kalladańskiej. W obecnej sytuacji Riggë nastawiło więc przeciwko sobie cały Amarant - w szczególności zaś nowo powstałe na Amarancie elfickie państwa. Ratunku przed konsekwencjami swoich decyzji upatrują w Aspin, jednak tamtejsi magnaci wolą wykorzystywać sytuację, wykupując riggijskie interesy. Dodatkowo Victor var Langver, książę Kirlan, oficjalnie zagroził Riggë wojną w przypadku nie zaprzestania ich działań.

• Jednym z agentów Kyreego Byrda, którego zadaniem było wykradnięcie dokumentów potwierdzających wymianę niewolników w Czarnym Nurcie był Dorian Salvierra;

• Nazwa operacji "Trzy" została nadana przez samego Quinna Marshalla i odnosi się do trzech grup ludzi, które wywiadowca nienawidzi najbardziej: kalladańskich imperialistów, handlarzy niewolników i zdrajców.