Statut Rodowy Broadwayów

Dziedzicem Domu Broadwayów może być jeno mężczyzna z rodu, urodzony ze ślubnego łoża, który dowiódł rozumu i silnej dłoni.

Niewiasta krwi naszej nie może dziedziczyć ni tytułu, ni ziemi, ni zasiadać w Radzie Rodowej.

Dziedzictwo należy do silnej ręki i trzeźwego rozsądku, a nie do wdzięku i sentymentu.

Wasal, który śmie się sprzeciwić, jest buntownikiem, a bunt karany jest chłostą, wygnaniem lub ogniem.

Władzy nie oddaje się za słowo, lecz za czyn. Ten, kto ma ziemię od Broadwayów, niech pamięta, iż ją nosi jak ciężar – a nie ozdobę.

U wasali niech będzie trzymanie krótkie, słów niewiele, gniew szybki, kara nieodwołalna.

Wasal, co słucha innego niż ród swój, niech będzie z urzędu zdrajcą nazwany.

Pathissów nie przystoi gościć ni ufać im, albowiem ród ten Everhartów obalił i miecz zdrady do Blackwood przyniósł.

Niech każdy Broadway pamięta, kto jego przodków splugawił – a pamięć ta niech przechodzi z ojca na syna.

Orkowie, jako istoty złodziejskie, niewyuczone i dzikie, niechaj nie będą dopuszczani do urzędów, ziem ni sakiewki.

Piękno nie buduje murów, nie broni miasta, nie pisze strategii. Broadway nie musi być urodziwy – musi być potrzebny.

Dziecko, które płacze, że brzydkie – niech spojrzy w księgę, nie w lustro.

Mądrość i przewidywanie są cnotą. W Domu naszym książki ważniejsze niźli pieśni, a wynalazek cenniejszy niż turniej.

Kto z naszych nosi okulary, ten niech będzie chwalony – bo znaczy to, że patrzy w księgi.

Ród nasz nie będzie nigdy pierwszy kochany. Niech zatem będzie pierwszy silny.

Nie pytaj, czy coś przystoi – pytaj, czy się opłaci.

Miej niską głowę, wysokie mury i ciężką rękę.

Nie ufaj uśmiechom. Uśmiech nie przynosi żelaza.

Nie licz na szacunek – wywołuj strach.

Kiedy inni będą się modlić o cud, ty buduj machinę.